Blog

Door de corona is mijn natraject in de soep gelopen!

Floor van der Steen

Oktober 2021

Ik neem in juni 2021 afscheid van het ziekenhuis.
Maar liefst vijf jaar lang ben ik begeleid en heb ik hen aan mijn zijde gehad.
De verpleegkundige en ik zitten tegenover elkaar. Er zit een beeldscherm en 35 km tussen.
We bespreken de afgelopen vijf jaar en we komen samen tot de conclusie dat het traject geslaagd is.
Ik kan nu zelfstandig verder, zonder de bijbehorende zijwieltjes.

De afspraak via het beeld is prima, maar voelt toch anders. Het liefste zag ik de verpleegkundige in real live.

 

FIETSEN ZONDER ZIJWIELTJES
Vanaf juni mag ik het zelf doen. Als er nu nog wat is, maak ik een afspraak bij de huisarts.
Vind ik dit spannend?
JA!
Niet zozeer dat ik angst heb om 20 kilo aan te komen, maar weet mijn huisarts voldoende van mensen met een maagverkleining.
De kennis is namelijk niet helemaal toereikend. In zowel de huisartsen praktijken als op reguliere afdelingen in het ziekenhuis.

 

DE AFGELOPEN VIJF JAAR!
Ik neem je even mee hoe de afgelopen vijf jaar zijn verlopen.
Het eerste jaar had ik veel fysieke afspraken.
Het voortraject bestond uit gesprekken met verpleegkundige, de fysiotherapeut, de chirurg, de psycholoog en de diëtist.
Toen ik na een aantal maanden groen licht kreeg was enkel nog een afspraak met de anesthesioloog die op de agenda stond.

 

9 Juni 2016 was mijn operatie datum en een maand later mocht ik op controle komen.
Althans, als alles goed verliep.
Ik sliep twee weken langer in het ziekenhuis, vanwege een maagbloeding.
Gelukkig is alles goed gekomen en heb ik nergens meer last van.

 

De eerste controle verliep prima, net zozeer als alle andere controles bij verschillende disciplines.
Samen met 9 anderen mocht ik in een groep.
Althans dat was de bedoeling. Het vervelende was dat ik samen met een andere dame de hele groep vormden. De andere 8 kwamen niet opdagen!
Dit voelde voor mij als een teleurstelling.
Je had toch immers een committent afgesproken. Vijf jaar is vijf jaar!

 

IK MISTE AANSLUITING MET GELIJKGESTEMDEN!
Ik miste soms aansluiting bij anderen dus ging op zoek naar groepen.
Met name op facebook. Dat ik daar ook niet altijd mijn heil in kon vinden bleek al snel toen ik schrok van de hevige reacties.
Als iemand een foto plaatste van een bord met eten, waren de reacties niet zuinig.
Een hoop negativiteit zorgde bij mij niet voor veel goeds.

 

Ik besloot mijn eigen groep te starten en die groeide uit tot een hele prettige groep die ik wekelijks coachte.
Want naast een ervaringsdeskundige ben ik ook psychiatrische verpleegkundige en coach.
Ik had niet veel regels maar wat ik vooral wilde is dat iedereen respectvol met elkaar omging en bij mij mag je dus juist wel je talenten en diensten laten zien.
Het gevolg is dat iedereen zich gehoord en gezien voelt en juist gemotiveerd om het beste uit zichzelf te halen.

 

CORONA
De afgelopen twee jaar stond in het teken van corona.
De wereld stond op zijn kop.
Ineens leefden we vertraagd, werd obesitas nog meer een ding, want juist mensen met obesitas waren gevoeliger om ernstig ziek te worden als zij corona kregen.
De run op maagverkleiningen werd nog groter, echter er was meer vraag dan aanbod.

 

Later werden er nuances aangebracht dat obesitas niet alleen maar het grote probleem zou zijn bij maagverkleiningen, maar je hele immuunsysteem mag zorgvuldig worden aangepakt.
Dus ook slanke mensen mogen aan de bak 😉

In tijden van corona heb ik diverse keren gehad dat ik mij hondsberoerd voelde door een veel te laag ijzer gehalte. Orale medicatie werkt bij mij niet, enkel een infuus is voor mij de oplossing. Ik heb diverse keren een positieve ervaring gehad met het ziekenhuis als ik voelde dat mijn ijzer niet goed was. Al die keren kon ik, nadat mijn bloeduitslagen bekend waren, laagdrempelig een afspraak maken voor een ijzerinfuus. Dit werd geregeld in het ziekenhuis waar ik destijds een gastric bypass had ondergaan.

Tijdens de corona vervielen voor anderen ontzettend veel afspraken.
Alles werd op de lange baan geschoven, zelfs operaties werden langere tijd uitgesteld.
Als er afspraken waren, dan werd die veelal via teams gedaan.
Met als gevolg dat mensen voor langere tijd niet goed gevolgd waren.

Het gevolg dat operaties werden uitgesteld of dat afspraken alleen via een schermpje gevolgd werden, deed iets met de mens.
Een mens is namelijk geprogrammeerd om elkaar live te zien, het echte contact te maken.

Natuurlijk doet iedereen zijn best. Elk ziekenhuis heeft ontzettend hard gewerkt om iedereen te helpen.
De vraag is uiteraard, voel jij je ook geholpen?

Graag hoor ik van jou wat anders kan in de toekomst?
Heb jij het gevoel dat corona een negatief effect heeft gehad op je natraject?

Ik hoop van harte dat alles weer mag zoals voor de corona.
Inclusief groepsbijeenkomsten.
Wat denk jij?

Floor van der Steen